Zafer ÖZCİVAN2025’TE KAYBEDENLER
2025 yılı, küresel ve ulusal ölçekte belirsizliklerin kalıcılaştığı, ekonomik dengelerin yeniden şekillendiği ve “kazanamayanların” daha görünür hâle geldiği bir yıl olarak kayıtlara geçti. Enflasyonla mücadele, sıkı para politikaları, jeopolitik gerilimler ve teknolojik dönüşümün hızlanması; bazı kesimler için yeni fırsatlar yaratırken, geniş bir toplumsal kesimi de kaybedenler hanesine itti. Bu yılın asıl hikâyesi, büyüme rakamlarının ve bilanço kârlarının arkasında kalan sessiz kayıplarda gizliydi.
Sabit Gelirliler: Enflasyonun Sessiz Mağdurları
2025’in en net kaybeden gruplarının başında sabit gelirliler geldi. Enflasyonda yıl boyunca gözlenen kademeli düşüş eğilimine rağmen, fiyat seviyelerinin geldiği yüksek nokta kalıcı bir refah kaybına yol açtı. Maaş ve ücret artışları, çoğu zaman gerçekleşen enflasyonun gerisinde kalırken, satın alma gücündeki erime özellikle şehirli orta sınıfı derinden etkiledi.
Kira, gıda ve ulaştırma gibi zorunlu harcama kalemlerinde yaşanan artışlar, sabit gelirli kesimlerin harcama kompozisyonunu daralttı. Tatil, kültür, eğitim ve kişisel gelişim gibi kalemler hızla “ertelenebilir giderler” listesine taşındı. 2025, birçok hane için “idare etme yılı” olarak hafızalara kazındı.
Emekliler: Artan Yaşam Süresi, Azalan Refah
Emekliler açısından 2025, ekonomik baskının en yoğun hissedildiği yıllardan biri oldu. Yapılan maaş artışları nominal olarak yüksek görünse de sağlık harcamaları ve temel tüketim kalemlerindeki fiyat artışları bu artışları kısa sürede anlamsızlaştırdı. Özellikle büyük şehirlerde yaşayan emekliler için barınma ve sağlık giderleri sürdürülebilir olmaktan çıktı.
Emekli maaşının “tek gelir” olduğu hanelerde tasarruf imkânı neredeyse tamamen ortadan kalktı. Birikimlerin hızla erimesi, yaşlı nüfusun ekonomik kırılganlığını daha da artırdı. 2025, sosyal güvenlik sisteminin sadece mali değil, sosyal boyutuyla da yeniden tartışılmasına neden olan bir yıl oldu.
Küçük Esnaf ve KOBİ’ler: Ayakta Kalma Mücadelesi
Sıkı para politikası ve yüksek finansman maliyetleri, küçük esnaf ve KOBİ’leri 2025’in kaybedenleri arasına taşıdı. Krediye erişim zorlaşırken, mevcut borçların çevrilmesi ciddi bir sorun hâline geldi. Talep cephesindeki zayıflama, özellikle iç pazara çalışan işletmelerin cirolarını baskıladı.
Artan işçilik maliyetleri, enerji fiyatları ve kira giderleri; ölçek avantajı olmayan işletmeleri rekabet dışına itti. Birçok küçük işletme faaliyetlerini askıya alırken, bazıları da kayıt dışına yönelmek zorunda kaldı. 2025, “kapanmadan devam edebilmek” kavramının iş dünyasında yaygınlaştığı bir yıl oldu.
Gençler: Umut ile Gerçek Arasında Sıkışan Kuşak
2025’in kaybedenleri arasında gençler özel bir yer tuttu. Eğitimli işsizliğin yüksek seyri, düşük başlangıç ücretleri ve artan yaşam maliyetleri; gençlerin gelecek beklentilerini zayıflattı. Özellikle yeni mezunlar için istihdama geçiş süresi uzadı, geçici ve güvencesiz işler daha yaygın hâle geldi.
Barınma krizi, gençler açısından en yakıcı sorunlardan biri olarak öne çıktı. Büyük şehirlerde kiraların ulaştığı seviyeler, gençlerin tek başına yaşamasını neredeyse imkânsız kıldı. 2025, gençler için “bekleme, erteleme ve uyum sağlama” yılı olarak özetlenebilir.
Tüketiciler: Harcarken Kaybedenler
Tüketici cephesinde 2025, harcama alışkanlıklarının köklü biçimde değiştiği bir yıl oldu. Reel gelirlerdeki baskı, tüketiciyi daha temkinli ve seçici hâle getirdi. İndirim marketlerinin yükselişi, markalı ürünlerden vazgeçiş ve dayanıklı tüketim mallarındaki talep daralması bu dönüşümün somut göstergeleri oldu.
Tüketici güveni yıl boyunca kırılgan seyretti. Harcama yapılırken “bugün mü, yarın mı?” sorusu her zamankinden daha belirleyici hâle geldi. Bu durum, iç talebe dayalı sektörlerde kalıcı bir durgunluk riskini beraberinde getirdi.
Borçlular: Faizin Gölgesinde Yaşamak
2025, borçlu kesimler için zor bir yıl olarak öne çıktı. Kredi kartı ve ihtiyaç kredisi borçları yüksek faiz ortamında hızla büyüdü. Borçlanma artık bir “rahatlama aracı” değil, başlı başına bir stres unsuru hâline geldi.
Gelir artışının borç yükünü telafi edememesi, özellikle alt ve orta gelir gruplarında finansal kırılganlığı artırdı. Borç yapılandırmaları yaygınlaştı ancak bu çözümler çoğu zaman sorunu ötelemekten öteye geçemedi.
Kaybedenler Yılı Ne Anlatıyor?
2025’in kaybedenleri tablosu, ekonomik büyümenin tek başına refahı garanti etmediğini bir kez daha gösterdi. Makro göstergelerdeki iyileşme sinyalleri, mikro düzeyde geniş kesimlere eşit biçimde yansımadı. Gelir dağılımındaki bozulma, fırsat eşitsizliği ve yaşam maliyetlerindeki kalıcı artış; bu yılın ortak paydası oldu.
Asıl risk ise kayıpların kalıcı hâle gelmesi. 2025’te kaybeden konumuna düşen kesimlerin, 2026 ve sonrasında da aynı döngü içinde kalması ihtimali giderek güçleniyor. Bu tablo, ekonomi politikalarının sadece enflasyon ve büyüme değil, toplumsal refah ve adalet ekseninde de yeniden düşünülmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
Sonuç: Kazananlar Kadar Kaybedenler de Konuşulmalı
2025, kazananların manşetlere çıktığı; kaybedenlerin ise sessizce omuzlarında yük taşıdığı bir yıl oldu. Oysa sağlıklı bir ekonomi, yalnızca güçlü bilançolarla değil, geniş toplum kesimlerinin sürdürülebilir refahıyla ölçülür. 2025’in gerçek muhasebesi, tam da bu noktada yapılmalı.
Yeni yıla girerken asıl soru şudur: 2026, kaybedenlerin telafi yılı mı olacak, yoksa kayıpların derinleştiği bir dönemin başlangıcı mı? Bu sorunun yanıtı, alınacak ekonomik ve sosyal politikalarda saklıdır.
ZAFER ÖZCİVAN
Ekonomist-Yazar
Cevdet USTA
